Finanzierung von Familienunternehmen mit privat platziertem Fremdkapital

Arist von Schlippe ve Tom A. Rüsen tarafından yayınlanan („Aile İşletmeleri Üzerine Yazılar“ serisinin 18. cildi, V&R unipress), Marius Renner, „Özel Yollarla Sağlanan Borç Sermayesi ile Aile İşletmelerinin Finansmanı“ başlıklı makalesinde (2016) başlıklı çalışmasında, aile işletmelerinin klasik banka kredisi dışındaki alternatif borç sermayesi araçlarını hangi koşullar altında ve ne gibi sonuçlarla kullandığını incelemektedir. Bankacılık sektöründeki düzenleyici değişiklikler (örneğin Basel II ve III) ve sermaye piyasasına yönelimin artması bağlamında, bu çalışma Almanya’daki aile işletmeleri için özel olarak yerleştirilen finansman biçimlerinin artan önemini analiz etmektedir.

Teorik düzeyde bu çalışma, aile şirketlerine özgü özellikleri – uzun vadeli odaklanma, kontrolün elinde tutulması, riskten kaçınma ve gizlilik gibi – Yeni Kurumsal Ekonomi’nin temel finansman teorileriyle birleştirir. Buna dayanarak Renner, „özel yerleştirilmiş borç sermayesi“ kavramı için özgün bir tanım geliştirir ve bunu, özel borç (Private Debt) veya kamu sermaye piyasası araçları gibi ilgili kavramlardan sistematik olarak ayırır. Çalışma, özellikle borç senetleri, özel olarak yerleştirilen şirket tahvilleri ve ABD’deki özel plasmanlara odaklanmakta olup, bunların yapısı, ihraç süreçleri ve gereklilikleri ayrıntılı bir şekilde ele alınmaktadır.

Çalışmanın ampirik çekirdeğini, halihazırda özel olarak yerleştirilmiş yabancı sermaye konusunda deneyim kazanmış yedi Alman aile şirketinde gerçekleştirilen nitel bir vaka çalışması oluşturmaktadır. Sonuçlar, bu finansman biçiminin birçok aile şirketi için stratejik açıdan cazip bir alternatif olduğunu göstermektedir; zira bu yöntem, bağımsızlık ve kontrol gibi aile şirketlerinin temel hedeflerini tehlikeye atmadan finansman çeşitlendirmesine olanak sağlamaktadır. Aynı zamanda, ön koşullar, riskler ve zorluklar ortaya konmakta ve bunlar, girişimci aileler için uygulamaya yönelik eylem önerilerine dönüştürülmektedir.